زبان موسیقی پ ک ک و ترانه‌های آن

  • ۲ سال قبل

موسیقی بخش بسیار مهمی از فرهنگ هر جامعه بوده و است. اهمیت موسیقی در جامعه کرد دوچندان است چون جامعه کرد با محصولات مکتوب کردی کاملا بیگانه بوده و اکنون نیز تا حد بسیار زیادی بیگانه است. سازمان‌های سیاسی و مسلح کرد نیز به این نکته توجه داشته و دارند لذا برای پیشبرد تبلیغات سیاسی و ایدئولوژیک خود از این وسیله مهم و موثر بر جامعه کرد استفاده کرده و می‌کنند. یکی از دلایل مهم عدم توجه حزب کارگران کردستان (پ ک ک) به زبان مکتوب کردی از آغاز تاکنون این است که می‌دانست و می‌داند جامعه کرد به نوشته‌های مکتوب کردی اهمیت نمی‌دهد اما تشنه کردی شفاهی می‌باشد. متداول‌ترین وسیله فرهنگی شفاهی در تمام طول تاریخ کردها ترانه ها بوده و هستند. ترانه‌های کردی – بجز تعداد بسیار کمی – با روح و جان مفاهیم سیاسی و حزبی در هم آمیخته شده است و لذا به  ابزاری بسیار قدتمند در خدمت تبلیغات حزبی و سیاسی تبدیل شده است. با نگاهی به میزان لایک‌ها، نظرات، بازدیدهای ترانه‌های کردی در فضای مجازی می‌توان گفت این موضوع نه تنها از دستورکار نانوشته احزاب و سازمان‌های کردی خارج نشده بلکه شکلی نوین به خود گرفته است.

از راست: شوان، بارزانی، اردوغان، تاتلیسس

بی دلیل  نیست که یافتن کاست‌های ترانه‌های شوان پرور در ترکیه تا دهه نود میلادی با مجازات سنگین زندان همراه بود. در باب اهمیت و نقش ترانه‌ها در جذب افراد به عنوان جنگجو، بایستی به گفته‌ای از عبدالله اوجالان اشاره کرد که شوان را – قبل از جدایی شوان از پ ک ک – “یکی از ستون‌های” سازمان خود می‌نامید. برگزاری کنسرت‌های شوان در لبنان و اروپا با رصد جدی عبدالله اوجالان بی‌دلیل نبود. یا این که عبدالله اوجالان در بیشتر سخنرانی‌های خود و یا در تماس‌‎های تلفنی با شبکه مدیا تی وی، مد تی وی،  روژ تی وی، و همچنین در دیدار خود با چند نفر از جمله با شوان پرور در ایتالیا و قبل از دستگیری محورهای اصلی را به ترانه هایی مانند “عدوله” و تحلیل  آن اختصاص می‌دهد نشان می‌دهد بدون هدف و برنامه نیست.

تاثیر ترانه‌ها در جذب اعضا بسیار زیاد است. موسیقی با هدف آرامش روح و روان است اما بیشتر موسیقی کردی با قرار گرفتن در خدمت سازمان‌های مسلح به موسیقی هدایت ماهرانه به سوی مرگ تبدیل شده و اکنون نیز آزادانه در فضای مجازی منتشر  می‌شود.

چند نمونه از صدها نمونه:

جوان حاجو در ترانه‌ای در سال 1994 می‌گوید (توجه: ترجمه تاثیر متن اصلی همراه با آهنگ را نمی‌رساند):

“ای مادر دارم می‌روم/اما باید بگویم اما می‌ترسم/در (کوهستان) در انتظار من هستند جوانان/ من از مرگ نمی‌ترسم.”

سیدخان خواننده مشهور پ ک ک در ترانه‌ای می‌گوید:

“ای مادر با تو خداحافظی می‌کنم/دانشجو و سرافراز هستم/نگو ای پسرم (نرو) عاشق شده‌ام/که گریلا شوم در کوهستان.”

همچنین در ترانه “شروانو” (ای جنگجو)،  می‌گوید:

“ای جنگجو، زلف مادر فدایت/انتقام مرا بگیر/از این خون آشام‌ها (منظور دولت ها)  ای جنگجو/ای جنگجو ای قهرمان فدایت شوم/دل یار همراه تو/تفنگ به‌دوش ای جنگجو.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کُردی

آخرین مطالب