ربوده شدن الیاس حکیمی توسط پژاک

  • ۲ ماه قبل

به گفته پدر الیاس، فرزند وی در حالی که فقط ۱۳ سال داشت در راه مدرسه توسط عناصر پژاک ربوده شد.

به گزارش دیدبان حقوق بشر کردستان ایران، یکی از قدیمی‌ترین پرونده‌های ربایش کودکان و نوجوانان کُرد ایرانی که در دیدبان مطرح شده است، پرونده ربایش یک الیاس حکیمی، فرزند فهیم و متولد ۱۳۷۶ در شهرستان چالدران است. علیرغم طرح چندباره این موضوع توسط دیدبان حقوق بشر کردستان ایران و پیگیری این موضوع، اما همچنان خبری از سرنوشت این جوان در اختیار نیست و مانند همیشه نیز گروه پژاک از پاسخ در مورد اعضای ایرانی خود، طفره رفته است.

به گفته پدر الیاس، فرزند وی در حالی که فقط ۱۳ سال داشت در راه مدرسه توسط عناصر پژاک ربوده شد. آقای حکیمی به خبرنگار دیدبان گفت که خانواده‌اش و از جمله الیاس، هیچگونه علاقه و اطلاعی از ماهیت پ.ک.ک و پژاک نداشتند و این گروه، فرزند آنها را ربوده است و هیچ پاسخی نیز در مورد سرنوشت فرزندش نمی‌دهد.

غیرممکن شدن ملاقات با الیاس

آقای فهیم حکیمی در مصاحبه کوتاه خود با خبرنگار دیدبان حقوق بشر کردستان ایران در مورد نحوه ربایش الیاس و واکنش خانواده به این رخداد تلخ گفت: «زمانی که ما خبردار شدیم الیاس از مدرسه به خانه بازنگشته است، ماجرا را پیگیری کردیم و متوجه شدیم که پژاک فرزندم را ربوده است. وقتی با زحمت فراوان، به مقر پژاک در قندیل رفتیم، گفتند که الیاس در حال آموزش است؛ اما بعد از آن اجازه می‌دهیم که با او ملاقات کنید. اما من نمی‌خواستم به هیچ وجه پسرم در میان آنها باشد چه برسد به اینکه او را آموزش هم بدهند! عملا هیچ پاسخی به ما ندادند و ما مطمئن شدیم که فرزندم در اختیار پژاک است. بعد از آن هم پنج، شش بار دیگر به مقرهای آنها مراجعه کردیم و حتی زمانی که از طریق مراجعه به قندیل جواب درستی به ما ندادند تصمیم گرفتیم که به ترکیه برویم و از طریق دفاتر حزب ه.د.پ که وابسته به پ.ک.ک است فرزند خود را مطالبه کنیم، اما متاسفانه در آنجا هم به هیچ نتیجه‌ای نرسیدیم.

الان نزدیک به ۱۰ سال است که الیاس را پژاک ربوده؛ نه تماسی با فرزندم داشتم و نه می‌دانم کجاست و نه ملاقاتی با وی کرده‌ام. حتی نمی‌دانم زنده است یا مرده؛ اما پژاک برای من و سایر کردهای ایران در مورد آزادی، سخن می‌گوید! فرزندم را ربوده‌اند و پیگیری من به هیچ نتیجه‌ای نرسیده است. نمی‌دانم چه مدت دیگر باید انتظار آزادی فرزندم را داشته باشم تا بلکه حداقل او را یکبار دیگر ببینم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کُردی

آخرین مطالب