از همان روزهای آغازین جنگ علیه ایران، حملات به مناطق مسکونی شهرهای کردنشین یکی از اولین اقدامات نیروهای متخاصم بود. شواهد میدانی نشان میدهد که هدف از این حملات، فراتر از آسیبهای فیزیکی، ایجاد رعب و نارضایتی در میان مردم کردستان و آمادهسازی زمینه برای ورود و بهرهبرداری گروههای مسلح کردی معارض بوده است.
تراژدی محله قشلاق سنندج
چندین نقطه در شهر سنندج، مرکز استان کردستان، هدف موشک و حملات هوایی قرار گرفت. در این میان، منطقهی قشلاق با یک بحران انسانی جدی روبرو شد. قشلاق محلهای کاملاً مسکونی و به دور از هرگونه نواحی یا تأسیسات نظامی است، اما با این حال آسیبهای شدیدی را متحمل شد. مردم این منطقه علاوه بر صدمات جسمی و تروماهای روحی جبرانناپذیر، خانهها و تمام داراییهای زندگی خود را از دست دادند. این حملات نشاندهنده تغییر ماهیت جنگ به سمت هدف قرار دادن اراده و معیشت مردم عادی است.
نقض آشکار کنوانسیونهای بینالمللی
این اقدامات، نقض روشن کنوانسیونهای بینالمللی (از جمله کنوانسیون چهارم ژنو) و اصول اساسی حفاظت از غیرنظامیان در جریان درگیریهای مسلحانه است. مستندات و ویدیوهای منتشر شده از محل، عمق فاجعه را نشان میدهند؛ جوانی کردستانی که در میان آوار خانهاش ایستاده، خانوادهاش به شدت مجروح شدهاند و تنها پناهگاه زندگیاش کاملاً تخریب شده است. این تصویر، نمادی از تغییر سرنوشت هزاران غیرنظامی است که در آتش جنگی که خود نقشی در افروختن آن نداشتهاند، میسوزند.
ضرورت عدالت و توجه جهانی
حوادثی از این دست، نمایانگر نقض سیستماتیک حقوق مردم غیرنظامی در جنگها هستند. آنچه در سنندج و محله قشلاق رخ داد، صرفاً یک «آسیب جانبی» نیست، بلکه یادآور ضرورت توجه فوری جامعه بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری به حفاظت از غیرنظامیان و تأمین عدالت برای قربانیان است. مستندسازی این جنایات، اولین گام در مسیر پیگیری حقوقی و محکومیت عاملان این حملات در محافل جهانی خواهد بود.
