در شامگاه چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۳۰، شهر بوکان در استان آذربایجان غربی هدف حمله هوایی نیروهای ایالات متحده و اسرائیل قرار گرفت. بر اساس گزارشهای میدانی، ساختمان فرمانداری بوکان که در یکی از محورهای اصلی و پرتراکم شهر واقع شده است، بهطور مستقیم مورد اصابت قرار گرفت. این حمله علاوه بر تخریب ساختمان اداری، موجب وارد آمدن خسارات گسترده به بافت مسکونی و تجاری اطراف شد.
تلفات انسانی و خسارات زیرساختی
در نتیجه این حمله، متأسفانه ۳ تن از شهروندان جان خود را از دست دادند. اسامی جانباختگان به شرح زیر است: ۱. پیمان عرفانی ۲. شایان مامسلیمی ۳. اردلان پاکدل
همچنین ۵۷ نفر در این حادثه مجروح شدند که در میان آنها موارد وخیم و قطع عضو نیز گزارش شده است. این حمله منجر به تخریب منازل مسکونی، مغازهها، خودروهای شخصی و آسیب جدی به زیرساختهای شهری شد که شرایط دشواری را برای عملیات امدادرسانی و زندگی ساکنان منطقه ایجاد کرده است.
تحلیل حقوقی از منظر حقوق بینالملل بشردوستانه (IHL)
حمله به یک مرکز اداری در قلب منطقه شهری با تراکم بالای غیرنظامیان، مصداق نقض چندین قاعده بنیادین حقوق بینالملل است:
اصل تفکیک (Distinction): طبق ماده ۴۸ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو (۱۹۷۷)، طرفهای مخاصمه موظفاند همواره میان اهداف نظامی و غیرنظامی تفکیک قائل شوند. هدف قرار دادن مستقیم یک ساختمان اداری غیرنظامی، نقض فاحش این اصل است.
ممنوعیت حملات کورکورانه و اصل تناسب: مطابق ماده ۵۱، حملاتی که آگاهانه موجب تلفات غیرنظامی نامتناسب با مزیت نظامی مورد انتظار شود، ممنوع است.
اصل احتیاط در حمله: بر اساس ماده ۵۷، مهاجمان مکلف به اتخاذ تمامی تدابیر احتیاطی برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان هستند. همچنین طبق ماده ۵۲، اموال غیرنظامی مصونیت دارند مگر آنکه کاربری نظامی آنها محرز باشد.
جنایت جنگی و مسئولیت کیفری
با توجه به ابعاد انسانی این حادثه و هدف قرار دادن عمدی یا بیمحابای یک منطقه پرجمعیت سویل، این اقدام میتواند تحت ماده ۸ اساسنامه رم (دیوان کیفری بینالمللی) به عنوان جنایت جنگی مورد پیگرد قانونی قرار گیرد.
