مقاله

یادداشت وارده/ناحیه زرد و مشت نمونه خروار بودن

‍در اقلیم کردستان مناطق تحت کنترل پارتی را زرد (از رنگ پرچم آن) و مناطق تحت کنترل یکتی را سبز (از رنگ پرچم آن) می‌نامند. ضیاد کاکه رضا رئیس فراکسیون حزب دموکرات کردستان مشهور به پارتی – به رهبری مسعود بارزانی – در شورای استانی سلیمانیه اعلام کرده «در این استان هیچ پستی از جانب یکیتی دریافت نکرده‌ایم این درحالی است که در کسب آرا دررتبه‌ی سوم استان قرار داشتیم. اگر پارتی در اداره‌ی این استان حضور داشت اداره آن بهتر می‌شد. هیچ پستی به ما تعلق نگرفته است».

اگر به اظهارات این مسئول پارتی دقت کنیم، جمله آخر وی خلاصه تمام سیاست‌های حزب متبوعش و دیگر احزاب اقلیم کردستان در طی دهه‌های مختلف بوده است. یعنی فقط به دنبال پست و مقام هستند تا به پول بیشتری از فروش غیرقانونی نفت برسند نه اداره امور مردم. اقلیم کردستان پس از سقوط صدام به صورت رسمی در قانون اساسی عراق تعریف شد و طبق قانون باید مجموعه‌ای واحد باشد اما به خاطر جاه‌طلبی‌های حزبی و شخصی، مردم عملا رها شده‌اند. مردم روز به روز ضعیف‌تر می‌شوند اما اعضا و سران حزبی روز به روز فربه‌تر، همانند کاهنان مصر باستان. 

در مورد اظهارات آقای کاکه رضا می‌توان گفت حال که در استان سلیمانیه پست و مقامی ندارید، نمی‌توانید کاری کنید؛ اما استان اربیل و دهوک صد در صد در اختیار حزب شما قرار دارد. چرا وضعیت زندگی مردم به مراتب بدتر از استان سلیمانیه است؟ چند نمونه از قدرت‌طلبی احزاب کُردی: «پارتی و شخص بارزانی به پ.ک.ک اجازه داد در مناطق تحت کنترل آن مستقر شود و به همین خاطر در طی چند دهه اخیر هر روز جنگنده‌های ترکیه مردم را بمباران می‌کنند و تاکنون صدها روستا بر اثر حضور پ.ک.ک و سکوت پارتی ویران و صدها غیرنظامی کشته شده‌اند. پارتی با نقض تمام قوانین عراق به ترکیه اجازه داده در عمق خاک عراق مراکز بزرگ نظامی تاسیس کند. حزب آقای کاکه رضا نفت عراق را به بهای بسیار ارزان و غیرقانونی به ترکیه و اسرائیل می‌فروشد و می‌فروخت… شاید منظور این مسئول پارتی از مدیریت بهتر این است مردم سلیمانیه نیز به سرنوشت دو استان دیگر دچار شوند!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا